ŚWIAT
GIER
PLANSZOWYCH
Powrót

Kosmopolis - miasto przyszłości

Data: 2017-11-14 Marcin Korzeniecki

Nie wiem, czy androidy śnią o elektrycznych owcach. Być może w Kosmopolis - mieście przyszłości można to sprawdzić.

Rząd Szwecji premiuje wielodzietność i sprzyja rozwojowi rodzin. W wielu krajach jest dobrze rozwinięty system socjalny. Polska ma 500+, a w Chinach wprowadzano politykę jednego dziecka.

Kontrola populacji jest w różny sposób stosowana w krajach na całym świecie. Podobnie jest w Kosmopolis – futurystycznym mieście przyszłości. Kosmopolis jest bohaterem gry karcianej wydanej przez wydawnictwo Granna. Gracze przejmują rolę burmistrzów kontrolujących migrację obywateli. Do decyzji zarządcy należy umieszczanie mieszkańców w swoim mieście lub w stolicy. Dodam, że każdy mieszkaniec należy do jednej z czterech profesji. Przy lokowaniu obywateli panuje złota zasada: w mieście gracza populacja danej frakcji nie może być większa niż ta sama frakcja w Kosmopolis. Brzmi zawile? Postaram się to uprościć.

Otóż społeczeństwo podzielono na cztery profesje: agentów, kapłanów, kupców i uczonych. Każda profesja jest wyspecjalizowana w swojej dziedzinie i może w pewnych okolicznościach użyczyć graczowi swoich umiejętności.

 

                                                                                                  Karty profesji

 

Karty, którymi dysponują gracze określają do jakiej profesji należy określona grupa społeczna i jak jest liczna (czyli kolor i liczba). Chcąc przykładowo zgromadzić dużą grupę kupców w swoim mieście, musisz najpierw zadbać, by w Kosmopolis było kupców więcej. A najlepiej, kiedy ktoś inny inwestuje w stolicę, wtedy możesz spokojnie dbać o swoje podwórko. I o to z grubsza chodzi. Burmistrzowie posiadający najliczniejszą profesję, ale nie przekraczającą liczebnością swoich ziomków w stolicy, zdołają zdobyć przychylność oficjeli z Kosmopolis (wysoko punktowane karty obywateli).

 

                                                                                               Zawartość pudełka

 

Tyle, jeśli chodzi o główne zasady, ale czym byłaby nowoczesna gra karciana, bez drobnych smaczków. Za każdym razem, gdy osiedlasz nowych obywateli w Kosmopolis, możesz liczyć na wsparcie z ich strony.

Uczeni pozwalają werbować nowych obywateli, których później wedle uznania osiedlisz w stolicylub swoim mieście (dociąg kart na rękę).

Kupcy potrafią przekupić ekonomów. Każda moneta obniża o 1 liczebność wybranej profesji w twoim mieście.

Kapłani werbują z Kosmopolis najsłabszych obywateli i lokują w twoim mieście. Możesz wybrać kartę o najniższym nominale z Kosmopolis, spoza kasty kapłanów, i dołączyć do swojego miasta.

Agenci mogą modyfikować limit populacji w Kosmopolis. Dokładają ukryte karty modyfikacji do kolumn z profesjami. Karty modyfikacji mogą obniżać lub podwyższać liczebność danej profesji w stolicy.

Gra trwa trzy cykle. Pod koniec ważna jest populacja w twoim mieście, oficjele, czyli karty bonusowe z poprzednich tur i monety, których nie wykorzystałeś.

 

                                                                                                    Karty modyfikacji 

 

Kosmopolis należy do serii Gier z pazurem. W serii znalazły się gry szybkie (około 20 minutowe), o łatwych zasadach i dość lekkim charakterze rozgrywki. Kosmopolis wybija się z tego nurtu. Gra jest szybka, ale już nie tak prosta jak Skull opisywany przeze mnie wcześniej. Zasady są dużo bardziej złożone niż w Sherlocku (innej Grze z pazurem). Stanowi to zarówno zaletę, jak i wadę. Wadę, ponieważ dość szybko zapomina się o szczegółowych zasadach i przed każdą rozgrywką warto przejrzeć ponownie instrukcję. Zaletą złożonych zasad jest niebanalna rozgrywka. Musisz kalkulować, zarządzać ręką i obserwować rywali. Jest nuta niepewności i losowość  ukryta w dociągu kart. I jest satysfakcja, chociaż nie każdemu gra przypadnie do gustu. W każdym razie Kosmopolis nie jest grą banalną i warto wyrobić sobie o niej własne zdanie.

 

Przykład.

W górnym rzędzie są karty modyfikacji, rząd środkowy reprezentuje Kosmopolis, a rząd dolny miasto gracza. Od lewej rozpoczynając: limit agentów w Kosmopolis wynosi 3 (4-1), zatem agenci w mieście gracza muszą zostać odrzuceni, bo jest ich za dużo (4).  Limit kapłanów wynosi 4 (2+2), więc kapłani w mieście gracza zostają.  Limit kupców wynosi 5, w mieście gracza jest ich 6, ale gracz przekupił ekonomów i jedną monetą obniżył liczebność kupców w swoim mieście o 1. Kupcy mieszczą się w limicie, zostają w mieście.  W Kosmopolis przebywa 9 uczonych, zatem 8 w mieście gracza może zostać.​

 

 

Skomentuj jako pierwszy